یک سحابی مارپیچ در اطراف ستاره R صورت فلکی سنگتراش

 

Visualization Credit: ALMA Observatory ESO/NAOJ/NRAO

در اطراف آن ستاره چه اتفاقی دارد می افتد؟ یک ساختار مارپیچی غیرعادی در اطراف ستاره "R سنگتراش" راه شیری کشف شده است؛ یک ستاره غول سرخ که در فاصله حدود 1500 سال نوری و در سمت صورت فلکی سنگتراش (مجسمه ساز) قرار گرفته. این ستاره، توسط «مجموعه بزرگ میلیمتری/زیر-میلیمتری آتاکاما» معروف به «آلما» رصد شده است. این پروژه نجومی، قدرتمند ترین مجموعه تلسکوپی برای رصد طول موج های نزدیک به میلیمتر است، که در بخشی از طیف، کاملاً فراتر از نور قرمز و مابین امواج مایکروویو و رادیویی واقع شده اند. داده های رصدی آلما، برای خلق یک تجسم سه بعدی از گاز وغبار اطراف ستاره، به کار بسته شدند. یک برش دیجیتالی در این داده ها این ساختار مارپیچی غیر منتظره را نشان داد. گرچه عجیب به نظر می رسد، اما به تازگی یک الگوی مارپیچی مشابه نیز در نور مرئی در اطراف ستاره LL فرس اعظم، کشف شده است. پس از تجزیه و تحلیل داده ها، فرضیه ای به دست آمد مبنی بر اینکه ستاره غول سرخ  R صورت فلکی سنگتراش، احتمالاً گازهای خود را به سمت یک ستاره همدم دوتایی نامرئی بیرون می دهد. دینامیک این سامانه (دوتایی) به طور ویژه ای روشنگر است، زیرا ممکن است سرنخ هایی از چگونگی تکامل ستاره های غول پیکر در اواخر زندگی شان به دست دهد – به این ترتیب که این ستارگان برخی از عناصر تشکیل دهنده شان را رها و به فضای میان ستاره ای بازمی گردانند تا اینکه ستاره های جدیدی شکل بگیرند.

ماهنامه بین المللی آسمان شب

وبلاگ میوان:هیدی مصطفی پور

کهکشان گرداب

 

 این عکس از کهکشان گرداب مدال افتخار رقابت «عکاس نجومی سال» را برای عکاس استرالیایی، مارتین پیو به ارمغان آورد. در این عکس بازوهای مارپیچی کهکشان گرداب در حال دریدن کهکشان کوچک‌تر همدم آن دیده می‌شود. این کهکشان‌ها که در فاصله 20 میلیون سال نوری از زمین قرار دارند، آنقدر دور و محو هستند که چشم انسان قادر به ثبت شکل آنها نیست. اما نورپردازی طولانی امکان مشاهده و تحسین طبیعت رنگارنگ این کهکشان‌ها را برای ما فراهم ساخته است. رنگ آبی نشان دهنده ستارگان جوان است، و گازهای هیدروژن در بازوهای کهکشان به رنگ صورتی و قرمز دیده می‌شوند.

وبلاگ میوان:هیدی مصطفی پور

گوی های عجیب بر روی مریخ

 

Image Credit: Mars Exploration Rover Mission, Cornell, JPL, NASA

چرا این گوی های عجیب و کوچک بر روی مریخ وجود دارند؟ روبات مریخ نورد فرصت در اوایل این ماه هنگام کاوش در محلی به نام Kirkwood در نزدیکی لبهدهانه ایندیور مریخ، به طور اتفاقی به این اجرام کره ای شکل عجیب برخورد کرد. تصویر بالا توسط دوربین میکروسکوپی فرصت گرفته شده است. این تصویر نشان می دهد که بخشی از نواحی نزدیک به مریخ نورد با این گوی های غیر عادی، که هریک فقط حدود 3 میلی متر قطر دارند، پوشیده شده است. در نگاه اول، به نظر می رسد این گلوله ها که برخی از آن ها شکسته شده اند شبیه به سنگ های کوچک موسوم به بلوبری هستند که مریخ نورد فرصت هشت سال پیش دیده بود. اما گوی هایی که در تصویر بالا دیده می شوند بسیار متراکم هستند و مقدار آهن کمی دارند. هر چند باور بر این است که این گرداله های تیله مانند به طور طبیعی شکل گرفته اند، اما فرایندهای طبیعی شکل گیری آنها ناشناخته باقی مانده است. فرصت، که برادر بزرگتر مریخ نورد به تازگی مستقر شده کنجکاوی است، به مطالعه خود ادامه خواهد داد با این امید که بتواند از آن‌ها سرنخ جدیدی از تاریخ کهن سطح سیاره‌ سرخ پیدا کند. 

وبلاگ میوان:هیدی مصطفی پور