وصیت نامه ی زیبا و تکان دهنده ی آلبرت انیشتین

 
albert 
روزی فرا خواهد رسید که جسم من آنجا زیر ملحفه سفید پاکیزه ای که از چهار طرفش زیر تشک تخت بیمارستان رفته است، قرار می گیرد و آدم هایی که سخت مشغول زنده ها و مرده ها هستند از کنارم می گذرند.آن لحظه فرا خواهد رسید که دکتر بگوید مغز من از کار افتاده است و به هزار علت دانسته و ندانسته زندگیم به پایان رسیده است.
در چنین روزی، تلاش نکنید به شکل مصنوعی و با استفاده از دستگاه، زندگیم را به من برگردانید و این را بستر مرگ من ندانید. بگذارید آن را بستر زندگی بنامم. بگذارید جسمم به دیگران کمک کند که به حیات خود ادامه دهند .

ادامه نوشته

آندرومدا از نگاه هرشل

آندرومدا از نگاه هرشل

 

این نمای فروسرخ از رصدخانه‌ی فضایی هرشل، نزدیک‌ترین کهکشان مارپیچی بزرگ به کهکشان راه شیری، یعنی کهکشان آندرومدا را مورد بررسی قرارداده­است. ستاره­شناسان این جزیره کائنات مشهور را، که 2/5 میلیون سال نوری از ما فاصله دارد، با نام M31 نیز می‌شناسند. آندرومدا 200 هزار سال نوری وسعت دارد، که بیش از ‌دو برابر اندازه‌ی راه شیری است. داده­های این تصویر که با رنگ مجازی نشان­داده­شده­اند، خطوطی از غبار سرد و ابرهایی را آشکار می‌کند که در نور فروسرخ همچنان می‌درخشند اما در طول‌موج‌های مرئی تیره و تار هستند. هاله‌­های سرخ­رنگ نزدیک حاشیه‌ی کهکشان‌ نشان دهنده درخشش غبارها است که با نور ستاره‌ها،‌ چند ده درجه‌ای بالای صفر مطلق،‌ گرم شده‌اند. نورهای آبی رنگ مربوط به غبارهای داغ‌تر است که با نور ستاره‌هایی در مرکز شلوغ‌تر کهکشان گرم شده‌اند. غبار که ردی از گاز مولکولی منابع حیرت‌آور مواد اولیه‌ی آندرومدا را نشان می‌دهد که برای شکل‌گیری ستاره‌های جدید در آینده به کار خواهدرفت. 

وبلاک میوان:هیدی مصطفی پور

فوران پلاسما از کهکشان رادیویی (هرکول آ)

 

فوران های پلاسما از کهکشان رادیویی هرکول آ

 

علت انتشار چنین فوران­های خارق­العاده­ای از این کهکشان چیست؟ هیچ کس به طور قطع نمی­داند، اما به احتمال زیاد به سیاه­چاله­ی عظیم و پرجرم مرکز آن مربوط است. کهکشان واقع در مرکز تصویر، معروف به هرکول آ، در نور مرئی یک کهکشان بیضوی نسبتاً معمولی به نظر می رسد. اما هنگامی که تصویر آن در امواج رادیویی ثبت شده است، فوران­های فوق العاده عظیمی از پلاسما با طول بیش از یک میلیون سال نوری ظاهر شده­اند. کهکشان مرکز این عکس به نام 3C 348 نیز شناخته شده است. تحلیل جزئیات نشان داده که این کهکشان در واقع بیش از 1000 بار عظیم­تر و پرجرم­تر از کهکشان راه شیری ما است و سیاه­چاله­ی مرکزی آن نیز نزدیک به 1000 بار پرجرمتر از سیاه­چاله­ی مرکز کهکشان راه شیری ما است. تصویر بالا توسط تلسکوپ فضایی هابل، در حال گردش به دور زمین ، در نور مرئی گرفته شده است و سپس  با تصویر رادیویی که به‌تازگی مجموعه­ی بسیار بزرگ (VLA) تلسکوپ‌های رادیویی در نیومکزیکو آمریکا گرفته‌اند ترکیب شده است. پدیده­ی فیزیکی که این فوران‌ها را ایجاد کرده است و همچنین منبع انرژی احتمالی که باعث می‌شود مواد با چرخش درون  سیاه چاله‌ی مرکزی سقوط کنند همچنان به عنوان موضوع تحقیقات باقی مانده است.

وبلاگ میوان:هیدی مصطفی پور

آسمان دور این نقطه می‌چرخد...

 

آسمان دور این نقطه می‌چرخد...

 

بابک امین‎تفرشی، عکاس و مروج علم برجسته ایرانی در سفر به شیلی، نمایی جالب از آنتن‌های رادیویی آلما را در زیر آسمان نیم‌کره جنوبی ثبت کرده است. نقطه‎ای که ستارگان به دورش چرخیده اند، قطب جنوب سماوی است

قطب جنوب سماوی، نقطه‌ای است که از امتداد محور دوران وضعی زمین (در قطب جنوب زمین) بر کره آسمان پدید می‌آید. در نیم‌کره جنوبی آسمان، ستاره پرنوری در نزدیکی قطب جنوب سماوی وجود ندارد و به همین دلیل بر خلاف آسمان شمالی زمین که ستاره قطبی جهت شمال را نشان می‏دهد، آسمان جنوبی از چنین نشانه‎ای محروم است.

برای مشاهده عکس در ابعاد بزرگ، اینجا را کلیک کنید.

وبلاگ میوان:هیدی مصطفی پور



کهکشان مارپیچی بزرگ NGC 4945 در نزدیکی مرکز این تصویر کیهانی از کهکشان، از لبه دیده می­شود. در حقیقت، NGC 4945 تقریبا هم­اندازه کهکشان راه شیری خودمان است. صفحه غبارآلود کهکشان، خوشه­های ستاره­ای آبی جوان و مناطق صورتی رنگ شکل­گیری ستاره­ها در این تصویر تلسکوپی رنگارنگ و دقیق به­طور برجسته دیده می­شوند. کهکشان NGC 4945  در فاصله حدود 13 میلیون سال نوری و در سمت صورت فلکی گسترده جنوبی قنطورس واقع­شده­است. فاصله این کهکشان تنها حدود شش برابر از نزدیکترین کهکشان مارپیچی بزرگ به کهکشان راه شیری یعنی آندرومدا، دورتر می­باشد. اگر چه منطقه مرکزی کهکشان تا حد زیادی از دید تلسکوپ­های نورمرئی پنهان می­ماند، اما رصدهای پرتو X و فروسرخ انتشار قابل توجهی با انرژی بالا و شکل­گیری ستاره­ها را در هسته NGC 4945 نشان می دهد. هسته پنهان اما فعال این کهکشان که به احتمال زیاد میزبان یک سیاه­چاله مرکزی پرجرم است، این جزیره کائنات بسیار زیبا را واجد شرایط قرارگرفتن در گروه کهکشان­های سیفرت کرده­است.