این مجموعه تصاویر در یک نگاه ما را به سفری بسیار طولانی می برند، سفری که از خانه خود یعنی سیاره زمین آغاز شده و تا مرز کیهان قابل مشاهده امتداد می یابد.

در اولین نما (تصویر بالا و سمت چپ) سیاره خود را از فاصله چند ده هزار کیلومتری مشاهده میکنیم. در نمای دوم حدوداً یک میلیون بار دورتر رفته و از فاصله چند ده میلیارد کیلومتری، کل منظومه شمسی را به نظاره می نشینیم.

از اینجا تا ابدیت

در نمای سوم بازهم چند ده هزار بار از زمین دورتر میشویم. از این فاصله دیگر سیاره ما دیده نمیشود اما هنوز می توان خورشید را به صورت ستاره ای کم سو مشاهده کرد.

در نمای چهارم (تصویر بالا و سمت راست) بازهم چند ده هزار بار دورتر شده و از کهکشان خود یعنی راه شیری خارج میشویم. در نمای پنجم (تصویر پایین و سمت چپ) آنقدر از کهکشان خود دور شده ایم که را شیری فقط به شکل توده ابری کوچکی دیده میشود.

در نمای ششم هر نقطه کوچک درواقع خودش یک کهکشان با صدها میلیارد خورشید است! در نمای هفتم می توان اَبَرخوشه های کهکشانی را هم مشاهده کرد. نهایتاً در نمای هشتم (تصویر پایین و سمت راست) به مرز کیهان قابل مشاهده یعنی در حدود چند میلیارد سال نوری میرسیم. اینجا نهایت فاصله ای است که امکان رصد کردن آن توسط عظیم ترین تلسکوپ ها وجود دارد اما فراتر از آن را به واسطه انبساط کیهان هرگز نمیتوان مشاهده کرد.

وبلاگ میوان:هیدی مصطفی پور